ตื่นเช้าขึ้นมาวันแรกประมาณ 10 โมงได้ ลืมตาขึ้นในห้องใต้หลังคาสามเหลี่ยม หันซ้ายหันขวาไม่เจอใครเพราะว่าเพื่อนของผมออกไปทำงานแล้ว เอายังไงดีเราจะทำอะไรก่อนดี หิวซะแล้วซิเรา อาบน้ำก่อนแล้วค่อนเดินออกไปหาอะไรกินดีกว่า แต่ว่าจะไปหาอะไรกินที่ไหนดีเรา เอางี้เดินไปเรื่อยๆ ก่อน เดี๋ยวคงจะมีอะไรให้ผมซื้อกินเองแหละ

เดินออกจากบ้านมาประมาณ 2 Block ได้ จะเป็นหน้าโรงพญาบาลใหญ่ชื่อว่า Elmhurst Hospital ขออธิบายคำว่า Block ให้ฟังก่อนนะครับ คนที่นี่จะมีหน่วยของระยะการเดินทางเป็น Block นะครับ ถ้านึกไม่ออกก็ลองนึกถึงบ้านของโนบิตะในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอนดูนะครับ มันจะเป็น Block เหลี่ยมๆ ที่มีถนนรถล้อมรอบทุกทิศ คิดว่าเพื่อนๆ คงจะพอนึกภาพออกกันนะครับ เนื่องจากถนนที่นี่ใช้ระบบ Street ตัดกับ Avenue เพราะฉนั้นก็จะมีทั้ง Block สั้นและ Block ยาว

Block สั้นจะเป็น Block ระหว่าง Street ถึง Street ถัดไป
Block ยาวจะเป็น Block จาก Avenue ถึง Avenue ถัดไป
ถ้าบอกว่าทางไปกี่ Block คนที่อยู่ที่นี่จะสามารถจินตนาการถึงความเหนื่อยได้เองว่า ตัวเองจะต้องเดินทางไปไกลขนาดไหน

หน้าโรงพญาบาลจะเป็นสนามเด็กเล่น มีคนเดินผ่านไปมาพลุกพล่านเต็มไปหมด ผมก็เห็นมีรถเข็นขาย Hot Dog จอดอยู่แถวหน้าโรงพยาบาล เอาแหละอาหารมื้อแรกของเรา เดินเข้าไปด้วยความมั่นใจ คิดอะไรไม่ออกก็เลยชี้นิ้วไปที่เมนูอาหารที่รู้สึกว่ามันน่ากินที่สุดและถูกที่สุด แล้วผมก็บอกคนขายว่า One คนขายก็พยักหน้าเป็นอันเข้าใจกันว่าผมต้องการ 1 ชิ้น และแล้วคนขายก็หันมาถามผมว่าจะเอาซอสอะไรอะไรใส่ไปกับ Hot Dog แต่ผมฟังไม่ออกว่าคนขายบอกว่าซอสอะไร ได้แต่ยืนทำหน้างงๆ ได้แต่พูดออกไปว่า เอ่อ คนขายก็ทำหน้าเซ้งๆ ใส่ผม ผมก็เลยบอกไปว่า You choose ประมาณว่าเลือกให้ผมหน่อยผมเลือกไม่ถูก เท่านั้นแหละครับคนขายก็ยื่นบ่นอะไรผมสักอย่าง แต่ไม่เป็นอะไรครับเพราะผมฟังไม่ออกอยู่แล้วว่าเค้าบ่นอะไรผม ไม่สนแล้วครับกินก่อนดีกว่า

ผมเพิ่งเข้าใจตอนนั้นแหละครับว่าอาหารมื้อแรกของคนที่มาใช้ชีวิตในต่างแดนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดนเฉพาะคนที่ไม่เป็นภาษาอย่างผม กว่าอาหารจะตกถึงท้องได้นี่เล่นเอาเหงื่อตกกันเลยครับ ผมเพิ่งมาเข้าใจตอนหลังว่าคนขายเค้าถามผมว่าจะเอา Hot Sauce หรือ White Sauce ซึ่งเป็นซอสของอาหารที่ขายกันตามรสเข็นข้างทางที่นี่ครับ

เสร็จแล้วก็ได้เวลาท่องนิวยอร์คแล้วสิเรา เดินไปลง Subway ที่สถานี Elmhurst กะว่าจะเข้าไปเดินเล่นดูซะหน่อยว่าในเมืองเป็นยังไงบ้าง ลักษณะการใช้บัตรของที่นี่จะเป็นการรูด ไม่ต้องเสียบแล้วให้เด้งเหมือนรถไฟฟ้า BTS เมืองไทย ถ้าเรารูดแล้วมีไฟสีเขียวขึ้นว่า Go ก็พลักประตูแล้วเข้าไปได้เลย แต่ถ้าเรารูดเร็วเกินไปเครื่องจะบอกให้เรารูดใหม่อีกครั้ง ตรงนี้ต้องระวังนะครับตอนที่ไฟขึ้นว่า Go ให้เรารีบเข้าไปเลย ถ้าเราดันเผลอรูดบัตรซ้ำไป ในกรณีที่เราใช้บัตร Unlimited ไฟจะขึ้นว่า Just Used ซึ่งต้องรออีก 15 นาทีถึงจะกลับมารูดได้อีกครั้ง แต่ถ้าเราใช้บัตรแบบเติมเงินเราก็จะเสียค่าการเรียนรู้ความถูกผิดประมาณ 2 บาทกว่าๆ ว่าคราวหลังถ้าเขียวไฟขึ้น Go แล้วเข้าไปได้เลยนะไม่ต้องรูดซ้ำอีกรอบนะ ซึ่งผมเชื่อครับว่าคนที่มาอยู่ที่นี่หลายๆ คนรูดบัตรซ้ำกันมาทั้งนั้นครับ

เข้าไปยืนรอรถไฟในหลุม Subway รู้สึกว่าข้างในมันดูเก่ามากๆ มีขยะอยู่บนรางรถไฟด้วยแล้วแถมบางทีเห็นหนูวิ่งเล่นกันด้วยครับ อันนี้ก็ว่าไม่ได้ครับเพราะ Subway ที่นี่ถูกใช้มาเป็นร้อยปี แล้วแถมเปิดบริการตลอด 24 ชั่งโมง เอาแหละรถไฟสาย R มาแล้ว เข้าไปข้างในคนเต็มยืนกันเต็มไปหมด ผมก็ยืนโหนไปบนรถไฟนั่นแหละครับเพราะคนเยอะอยู่ ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนกับความรู้สึกที่เราย้ายโรงเรียนแล้วเข้าไปเรียนในห้องวันแรก ตัวคนเดียวไม่รู้จักใคร เสียงของคนบนรถที่พูดกันตอนนั้น หูของผมไม่สามารถจับได้ว่าเค้าพูดอะไรกัน เป็นภาษาอังกฤษเต็มหัวผมไปหมด เหมือนผมกำลังยืนอยู่บนอีกโลกหนึ่งที่กำลังเป็นตัวอะไรสักตัวหนึ่ง

รถไฟก็วิ่งไปประมาณ 2 - 3 ป้ายผมก็เปิดดูแผนที่ที่พกมาว่าตอนนี้อยู่ตรงไหน ดูไปดูมาผมขึ้นรถไฟผิดขบวนนี่นา ผมจะเข้าเมืองแต่ทำไมรถไฟยิ่งวิ่งยิ่งออกจากเมือง ผมรีบวิ่งออกจากรถไฟมาตั้งหลักใหม่ มองดูที่ป้ายที่มีลูกศรชี้ อ่าวทำไมมันชี้ว่าไปสถานีปลายทาง Forest Hills หันไปหันมามีอีกป้ายเป็นลูกศรเขียนว่าไป Manhattan ก็เลยเดินอ้อมไปขึ้นรถไฟที่วิ่งสวนมาอีกทางหนึ่ง ซึ่งผมจะบอกอีกเหมือนกันว่าคนที่มาอยู่ที่นี่จะต้องเคยขึ้นรถไฟซึ่งวิ่งไปผิดทางกับทางที่เราต้องการจะไป มีข้อสังเกตเกี่ยวกับการขึ้นรถไฟที่นี่ครับ ถ้าเราไม่รู้ว่ารถไฟจะวิ่งไปทางซ้ายหรือทางขวา ให้ดูที่ป้ายว่าสถานีปลายทางไปสิ้นสุดที่ไหน ซึ่งถ้าเป็นสถานีรถไฟในเกาะ Manhattan ที่บ้านจะมีเขียนไว้เสมอว่า Up Town หรือ Down Town หมายถึงว่ารถไฟจะวิ่งขึ้นหรือจะวิ่งลงนั่นเอง

ผมนั่งรถไฟไปสักพักใหญ่ๆ ก็ออกจากรถไฟที่สถานี Canal ซึ่งตรงนั้นเป็นแหล่งที่เรียกว่า China Town เอาแหละลองไปเดินเล่นดูดีกว่าว่ามีอะไรน่าดูบ้าง เดินไปได้ 2 Blocks ผมเกิดอาการท้องเสียขึ้นมากระทันหัน แบบว่าไม่ไหวแล้ว เอายังไงดีเรามองซ้ายมองขวา ไม่มีห้างหรือปั้มน้ำมันเหมือนเมืองไทยเลย มาทางไหนกลับทางนั้นก็แล้วกันเรา ผมรีบวิ่งลงมานั่งรถไฟสาย R จากสถานี Canal มาลง Elmhurst บ้านพักซึ่งเป็นช่วงที่ทรมานมากครับ เพราะว่ามันเป็นระไฟสาย Local คือจะจอดทุกสถานี แต่ด้วยอารมณ์ตอนนั้นผมกลัวจะนั่งสายผิด อาจจะทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ ก็เลยต้องทนนั่งสาย Local กลับมาเข้าห้องน้ำที่บ้าน เพราะที่ New York เป็นเมืองที่หาห้องน้ำเข้าค่อนข้างยากมากที่เดียวครับ เพราะฉนั้นก่อนออกจากบ้านเราจะต้องมั่นใจว่าเราจะไม่ไปปวดอะไรกลางทางครับ

เริ่มต้นชีวิตวันแรกใน New York City ของผม ก็เป็นวันที่ไม่มีอะไรราบรื่นในชีวิตของผมเอาซะเลย แล้ววันต่อๆ ไปจะมีอะไรให้ได้ลุ้นได้ตื่นเต้นกับชีวิตของผมอีกบ้าง

เตรียมตัวพร้อมแล้วก็เดินออกมาขึ้นรถ Toyota Celica คันหรูของเพื่อนผม ที่เพิ่งซื้อมาในราคามือสองมาประมาณ 3000 เรียญ เห็นราคาแล้วเพื่อนๆ หลายคนคงอยากได้ขึ้นมาทันทีเลยใช่มั้ยครับ อย่าเพิ่งตกใจไปครับ ราคารถที่นี่ถูกมากครับ แค่ราคาประกันที่นี่แพงใช้ได้เลยครับ เพื่อนผมขับรถพาผมไปฝากเงินที่ธนาคารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักมากนัก ก็จอดรถอยู่แถวๆ ธนาคารนั่นแหละครับ แต่การจดรถที่นี่จะต้องคอยดูว่ามาป้ายห้ามจอดอยู่หรือเปล่า ถ้ามีก็ระวังด้วยเดี๋ยวอาจจะโดน Ticket ได้ โดนแล้วยุ่งยากครับต้องเสียเวลาไปจ่ายค่าปรับ ป้ายที่นี่จะเขียนประมาณว่า Except ช่วงเวลา เช่น Except Mon - Tue 8.00am-10.00am หมายถึงจอดได้ตลอดเวลายกเว้นตอน 8 โมงถึง 10 โมงเช้า ของวันจันทร์ถึงวันพุธ เพราะว่าจะมีรถทำความสะอาดถนนมาทำความสะอาดครับ ใครที่มีรถจอดไว้ก็ต้องตื่นขึ้นมาเปลี่ยนที่จอดกันใหม่แหละครับ ลำบากครับกับการมีรถขับใน New York City แนะนำให้ใช้ Subway กันดีกว่าครับ

ธนาคารที่ไปถึงนั้นมีชื่อเรียกว่า Chase ซึ่งเป็นธนาคารที่คนที่นี่นิยมใช้ค่อนข้างมากครับ ก็จะมีอีก 2 ธนาคารดังๆ ที่คนที่นี่นิยมใช้กัน คือ Citibank กับ Bank of America ธนาคารอื่นผมไม่แนะนำนะครับ เพราะจะค่อนข้างหาตู้กดเงินค่อนข้างยากมากครับ ถ้ากดข้ามธนาคารก็จะเสียค่า Fee ครับ การเข้าประไปยังตู้ ATM ของที่นี่ เราจะต้องใช้บัตร ATM เสียบที่ข้างประตู เพื่อให้ประตูเปิดออก รับรองว่าใครเปิดประตูครั้งแรกๆ จะต้องสับสนกันอยู่พักนึงครับ เพราะจะงงว่าจะต้องเสียบัตรไปทางไหน หลายๆ คนที่มาใหม่มักจะยืนติดอยู่หน้าประตูครับ เพราะเสียบบัตรแล้วประตูไม่ยอมเปิด ต้องรอคนให้คนที่มาใช้บริการคนอื่นเป็นคนเปิดให้ครับ

ผมชอบตู้ ATM ที่นี่นะครับ เพราะตอนที่เราเสียบบัตรเข้าไป เราเสียบแล้วดึงออกมาได้เลยครับ ไม่ต้องทิ้งบัตรค้างไว้ในตู้ขณะที่เราทำธุรกรรมเหมือนเมืองไทย ผมอยู่นี่มาไม่เคยลืมบัตรไว้ในตู้เลยครับ ตอนอยู่เมืองไทยผมต้องไปทำบัตรใหม่ทุกๆ 3 เดือนเพราะผมชอบลืมไว้ที่ตู้ตลอดครับ ตู้ที่นี่จะมีให้เลือกหลายภาษาครับทั้ง สเปน จีน เกาหลี ญี่ปุน ยกเว้นภาษาไทย ผมว่าดีแล้วนะครับที่ไม่มีภาษาไทย ผมฝากเงินทั้งหมดชั่วคราวในบัญชีของเพื่อน เหลือไว้แค่พอค่าใช้จ่ายไม่กี่สิบเหรียญ เงินสดที่นี่ถ้าไม่จำเป็นอย่าพกมากครับเพราะอันตรายมากๆ ถ้าเราฝากเงินเยอะๆ เป็นหลักพันที่ตู้ฝากเงิน เช่น ฝากไป 2000 เหรียญ เงินที่ตู้จะขึ้นสถานะ Available มาแค่ 1200 เหรียญ ส่วนเงิน 800 เหรียญจะถูกอยู่ในสถานะ Pending อีกประมาณ 1-2 วันเงินทั้งหมดจะค่อยกลับมาอยู่ในสถานะ Available ที่สามารถกดใช้ได้เองครับ

หลังจากนั้นเพื่อนผมก็บอกว่าพาไปเที่ยว Time Square ดีกว่าครับ มาถึง New York ก็ต้องไป Time Square ก่อน แทนที่ผมจะตื่นเต้นผมกลับหันหน้าไปถามเพื่อนทันที อะไรคือ Time Square ไม่รู้จัก ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ครับ เพื่อนผมบอกว่าผมเคยเห็นแล้ว อยู่ในหนังหลายๆเรื่องที่มีป้ายไฟโฆษณาใหญ่ๆ ตอนแรกก็นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกครับ แต่พอไปถึงที่ก็ถึงบางอ้อขึ้นมาทันที อ้อที่นี่นั่นเอง ถึงที่นั่นประมาณ 3-4 ทุ่มได้ โอ้โหคนเยอะมากครับ แถมพูดอะไรกันก็ไม่รู้ ฟังไม่ออกเลย กลัวหลงสิครับโทรศัพท์ก็ยังไม่มี ได้เดินตามเพื่อนอย่างเดียวเลย ที่นั่นดูสว่างมากๆ ดูครึกคื้นมีคนเดินไปมาตลอดเวลาครับ เดินวนๆ อยู่สักพักก็เดินผ่านหน้าโรงละคร Broadway ซึ่งเป็นละครสดที่มีชื่อเสียงดังของนี่ครับ เพื่อนผมบอกว่าถ้าภาษาพอได้แล้วต้องไปดู ละคร Broadway ให้ได้สักครั้ง จะได้รู้สึกว่าได้มาใช้ชีวิตเป็นคน New York และได้มาถึงเมืองนี้แล้วอย่างจริงๆ

ได้เวลาหิวแล้วเราทำไงกันดี เพื่อนผมก็เลยพาผมไปยังร้านที่เพื่อนผมทำงานอยู่ บอกว่าเนี่ยไปกินฟรีเลยตอนเค้าเลิกงาน กินฟรี แอบคิดในใจจะดีหรอไปกินกับใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จัก ไปเถอะจะได้แนะนำให้รู้จักคนไทยที่นี่ อีกเดี๋ยวต้องอยู่คนเดียว เผื่อมีปัญหาอะไรจะได้ให้พอมีคนช่วยเหลือกันได้ เป็นไงหล่ะครับเพื่อนผมพอจะกลับไทยเท่านั้นแหละครับ ก็เตรียมแนะนำให้รู้จักคนอื่นรอไว้เลย เผื่อผมมีปัญหาอะไรจะได้มีคนช่วยเหลือได้ มาถึงร้านก็เจอใครไม่รู้ครับเยอะแยะไปหมด พี่ที่ร้านใจดีมากๆครับทำอาหารมาให้กินเยอะแยะเลย รู้สึกว่าทำตัวไม่ถูกเหมือนกันครับ เห็นป้าคนนึงในร้านดูแต่งตัวซ่อมซ่อกว่าคนอื่นๆ ตอนแรกผมคิดว่าเป็นคนทำอาหารในครัว ที่ไหนได้เป็นเจ้าของร้านดูขึมๆ น่ากลัวๆ แต่ตัวจริงใจดีมากครับ เดินมาถามผมคำแรกเลย เอากะทะขนมครกมาป่าว ก็อ๋อขึ้นมาทันทีเลยครับ คนนี้นี่เองที่ทำให้ผมต้องแบกกะทะขนมครกขึ้นเครื่องมา New York

กินอิ่มแล้วผมก็ลาพี่ๆ ในร้านเพื่อที่จะกลับบ้าน เพื่อนผมพาผมมาแวะซื้อบัตร Subway แล้วขอแผนที่การเดินทางโดยใช้แผนที่ Subway ให้ผมก่อนเลย บัตรที่ผมซื้อมาเป็นแบบรายเดือน หมายถึงว่าเราสามารถที่จะใช้กี่รอบก็ได้ภายใน 30 วัน ตอนนั้นราคาตกอยู่ที่ 81 เหรียญนะครับถ้าจำไม่ผิด โอเคหนึ่งพรุ่งนี้ให้ใช้บัตรนี้ไปลองนั่น Subway เอาเองเลยนะ เปิดแผนที่ดูเอาเองแล้วกันนะ เดี๋ยวก็เป็นเองเพื่อน คิดในใจทำไมไม่นั่งเป็นเพื่อนสักครั้ง ทำไงได้ก็ตอนนั้นกลัวหลงหนิครับ แต่ก็โอเคครับลองเองดีกว่าจะได้นั่งเป็นไว ๆ

มาถึงตอนกลับบ้านเพื่อนผมก็ขับรถกลับบ้านปกตินี่แหละครับ แต่เหมือนจะขับเร็วไปนิดหน่อยครับ อยู่ดีดีก็มีเสียงรถตำรวจวิ่งตามหลังมาจนได้ ต้องจอดเลยครับ พูดอะไรก็ไม่รู้ครับ แต่เพื่อนมาแปลให้ฟังว่า ไม่ได้โดนข้อหาขับรถเร็วไปหรอก แต่โดนข้อหาฟีล์มมืดเกินไปต่างหาก คิดในใจตอนนั้นมันตอนกลางคืนนะครับ ยังจะตาดีเห็นอีกว่าฟีล์มมันมืดเกินไป สุดท้ายเพื่อนผมก็โดน Ticket ไปตามระเบียบครับ มาถึง New York ยังไม่ทันจะพ้นคืนแรกเลยก็มีเรื่องให้ต้องลุ้นกันแล้ว ชีวิตของผมวันพรุ่งนี้จะเป็นยังไง คงต้องได้ลุ้นกันทั้งวันแน่ๆ ครับ

Photos - Map - Slide Show

สำหรับเพื่อนๆ ที่มาเที่ยว New York สถานที่หนึ่งที่แนะทำให้ไปก็คือ Brooklyn Bridge เป็นสะพานใหม่ที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะ Manhattan กับฝั่ง Brooklyn นั่นเอง ซึ่งกลางสะพานจะมีทางให้นักท่องเที่ยวเดินข้ามฝั่งกันได้ ตอนกลางวันผมยังไม่เคยไปเดินนะครับ เพราะตอนเพื่อนไปผมติดธุระทุกที ไปเดินตอนกลางคืนสวยมากครับ เห็นสีสันของ Manhattan ยามค่ำคืน ขอบอกว่าเวลาไปเดินอย่าลืมพกกล้องไปนะครับ วิวสวยดีมากครับ บรรยากาศกลางคืนลมเย็นๆ นั่งจิบเบียร์ได้ด้วยนี่ใช่เลยครับ

การเดินทาง
Subway สาย 4, 5, 6 ลงสถานี Brooklyn Bridge City Hall
Subway สาย R, W ลงสถานี City Hall
Subway สาย 2, 3 ลงสถานี Park Pl Station

Click here to Download NYC Subway Map

เปิดดูเลยนะคับ อาจจะลายตาสักหน่อย เพราะมันเยอะเหลือเกินไม่เหมือนบ้านเราที่มีไม่กี่สาย จะมีเยอะได้ไงก็นักการเมืองมั่วแต่ทำตัวเป็นเด็กๆ ไม่สนใจประชาชน ที่นี่เค้ามี Subway กันตั้งแต่สมัย 20-30 ปีที่แล้วนู้นแล้วแหละคร๊าบบ Map ที่ให้ไปเป็น Map จริงๆที่จะติดอยู่บนตู้รถไฟทุกสายเลยคับ จะมีในตู้ละประมาณ 2 maps ได้ สามารถขอได้ที่ subway ทุกที่ (ถ้ามีพนักงานอยู่นะ บาง subway มักไม่ค่อยมีพนักงานอยู่) ถามไปเลยครับ Can I get a map? เดี๋ยวเค้าจะหยิบมาให้เอง อ่อหรือถ้าเพื่อนๆมี iPod Touch หรือ iPhone ก็โหลด app ที่ชื่อว่า NYC Subway Map มาลงไว้ได้เลยจะได้ไม่ต้องมานั่งถือแผนที่

Subway ที่นี่จะมีตั้งแต่ สาย 1 - 7 แล้วก็ A - Z  เลยครับ เยอะมากๆ บางสายจะมี 2 lines คือ line ที่เป็น local กับ line ที่เป็น Express เช่นสาย 7 เส้นสีม่วงๆ ใน Map อะครับ วิธีการสังเกตว่าคันไหนเป็น Local คันไหนเป็น Express ในการณีที่ Express และ Local จอดใน Line เดียวกัน คือ ถ้าเป็น local จะมีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสล้อมรอบชื่อสายนั้น ถ้าเป็น express มันจะเป็นวงกลมล้อมรอบชื่อสายแทน แต่โดยทั่วไปแล้ว Express กับ Local มักจะจอดกันคนละ Line กันนะ ในรูปจุดสีดำและสีขาวคือจุดของ subway ที่รถไฟจะจอด โดยสาย Local จะจอดทุก stop ไม่สนใจว่าขาวดำ แต่ถ้าเป็นสาย Express จะจอดแต่ stop ที่เป็นจุดสีขาวอย่างเดี่ยวเท่านั้นซึ่งจุดสีขาวจะเป็นจุดที่สามารถ Transfer ไปยัง Train สายอื่นๆได้

ใครที่ขึ้นครั้งแรกๆ คงจะงงว่าจะขึ้นฝั่งไหนดีหว่า ครั้งแรกเลยผมก็ขึ้นผิดฝั่งเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามันวิ่งไปซ้ายหรือไปขวา ถ้าเป็นใน Queens ก็อาจะดูอยากนิดนึงก็ดูว่ามันไป Manhattan ก็คือไปทางขวาของ map ถ้าไปทางอื่นก็คืไปท้างซ้ายของ map ก็แล้วกัน แต่ถ้าเป็นใน Manhattan นี่ดูง่ายใหญ่เลย เพราะดูว่ามันวิ่งไป Uptown ก็คือมันจะวิ่งขึ้นด้านบนของ Map หรือถ้ามันวิ่งไป Downtown ก็คือมันจะวิ่งไปทางด้านล่างของ Map นั่นเอง ควรจะพก subway map ไว้ตลอดในช่วงอาทิตย์แรกๆ ของผมอาทิตย์แรกผ่านไปโยน map ทิ้งไว้บ้านเลยมั่วเลยดีกว่า เพราะจริงๆมันมี map ในรถไฟอยู่แล้วค่อยไปวางแผนการเดินทางนั่นนั้น (จริงๆขี้เกียจพก map) ไม่ต้องตกใจถ้าเจอหนูวิ่งในรางรถไฟ เพราะรถไฟที่นี่ซกมกมากในรางรถไปอะนะ subway ก็เก่าๆ ถามเพื่อนเกาหลี ญี่ปุ่้นมันบอกว่าบ้านมันมีั subway เหมือน NYC นี่แหละแต่ใหม่กว่ากันเยอะเลยของ BTS ของไทยนี่ก็ถือว่าใหม่มากครับ

รถไฟที่นี่มีข้อดีคือเสียตังครั้งเดียวจะ transfer ไปที่ไหนก็ได้ที่เราต้องการไป ราคาก็จะมีหลายแบบมีทั้ง เที่ยวเดียว รายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน รายละเอีัยดตามนี้ครับ

• Pay-Per-Ride MetroCard อันนี้มันจะให้เราเติมเงินตั้งแต่ $4 ถึง $8 ถ้าเราเติมตั้งแต่ $8 ขึ้นไปมันจะมี bonus ให้ 15% อัตโนมัติ ซึ่งเวลารูดบัตร 1 ครั้งมันจะ ตัดยอดไป $2.25
• 1-Day Fun Pass $8.25 ใช้กี่รอบก็ได้ภายใน 1 วัน
• 7-Day Unlimited Ride MetroCard $27 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 7 วัน
• 14-Day Unlimited Ride MetroCard $51.5 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 14 วัน
• 30-Day Unlimited Ride MetroCard $89 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 30 วัน
• JFK-AirTrain 30-Day Unlimited Ride MetroCard อันนี้ใช้ได้ 30 วันเฉพาะสาย JFK นะครับ
• JFK-AirTrain 10-Trip MetroCard อันนี้ใช้ได้ 10 เที่ยวภายใน 6 เดือนครับ สำครับคนที่ไปสนามบิน JFK บ่อยๆ

ปกติคนที่นี่จะใช้ $89 ต่อเดือนครับง่ายดี สะดวกสบาย บัตรจะเรียกว่า MetroCard จะคล้ายๆกับบัตร ATM มีแถบแม่เหล็กเหมือนกัน แต่จะบางกว่ามาก เก็บดีๆนะครับระวังหาย เพื่อนผมเคยทำหายไปทีนึง มันทำหน้าจ๋อยเลย เห่อะๆ เวลาที่จะรูดบัตรต้องรูดเร็วๆ นิดนึงนะคับ ถ้าผ่านมันจะขึ้น GO เป็นวงกลมสีเขียวๆ เราก็เดินไปได้เลย บางทีรูดช้ามันจะไม่ยอมเปิดให้ต้องรูดใหม่ ถ้าเป็นแบบ Pay-Per-Ride มันจะแสดงยอดคงเหลือให้ครับว่าเรามีเงินเหลือเท่าไหร่ หรือถ้าอยากจะ Check ยอดเงินมันจะมีเครื่องเช็คยอดเงินอยู่ตาม subway ต่างๆ ลองเช็คยอดเงินดูได้

หลายคนอาจจะตั้งคำถามว่าในเมื่อมัน Unlimited แบบนี้ใช้เสร็จก็ส่งให้เพื่อนรูดต่อดิ แบบนั้นก็ไม่ได้อีกครับ เค้ากันคนที่คิดแบบนั้นไว้แล้ว ทุกครั้งที่เราใช้บัตร Unlimited รูดมันจะจำเวลาที่เราใช้ครั้งสุดท้ายไว้ 15 นาที ถ้าเรารูดภายใน 15 นาทีหลังจากรูดบัตรครั้งสุดท้ายเสร็จแล้ว เครื่องมันจะขึ้นว่า Just Used แล้วประตูมันก็จะไม่เปิดให้เรา ต้องรอให้พ้น 15 นาทีไปก่อน

เวลาที่เราขึ้นรถไฟ ประตูที่นี่มันจะปิดค่อนข้างเร็วโดยเฉพาะสถานีย่อยๆ เวลาประตูปิดมันจะมีเสียงคนพูดว่า Stand Clear of the Closing Doors Please เราก็เดินให้ห่างๆจากประตูสักนิดนึง จะไม่มีพนักงานยืนควบคุมคนขึ้นลงตามสถานี่ต่างๆ เหมือน BTS บ้่านเรา แน่นอนรถไฟที่นี่วิงสวนทางกับรถไฟที่บ้านเรา ถ้าเราหันหน้าเข้ารางรถไฟ รถไปมันจะวิ่งมาหาเราทางด้านซ้ายมือ รถไฟที่นี่เทห์อยู่อย่างนึง บางสายมันจะวิ่งทั้งใต้ดิน วิ่งทั้งลอยฟ้าเลย มันวิ่งขึ้นลงได้ วิ่งใต้น้ำขามเกาะกันเลย

เวลาที่เราขึ้นรถไฟใต้ดินที่นี่ เหมือนเราหายไปจากโลกนี้สักพักนึง เพราะโทรศัพท์จะไม่สามารถใช้งานได้เลย ขาดลงไปนิดหน่อยสัญญาณโทรศัพท์ก็เหลือแต่ติดนึงแล้ว โทรศัพท์ควรเลือกใช้บริการแบบที่รับ Text Message ได้ด้วยเผื่อใครต้องการติดต่อเราด่วนๆ แต่อาจจะไม่จำเป็นมากสำหรับบางคน

มีอีกเรื่องที่เป็นเรื่องน่าเบื่อของคนใช้รถไฟที่นี่ คือมันจะมีป้ายติดตามสถานีต่างๆอยู่ตลอดเวลาว่า Service Charge เต็มไปหมดเลย ที่ป้ายมันจะบอกว่ารถสายไหนเปลี่ยนเวลาวิ่งวันไหนเวลาไหน ซึ่งมันจะมีแทบทุกสถานีตลอดทั้งปีเลยได้มั้ง ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปถึงไหน คงจะซ่อมแซมแหละครับ อีกอย่างบางสบาย Late Night (หลังเที่ยงคืน) มันจะเปลี่ยนสายวิ่ง จาก Express มาวิ่ง Local แทน บางสายจะหยุดวิ่ง ต้องคอยสังเกตุป้ายดูก่อนขึ้นนิดนึง

เห่อะๆเขียนซะยาวเลย คิดว่าน่าจะครอบคุมเรื่องของ subway นะครับ ที่เหลือก็ลองๆมาขึ้นเองแล้วกันนะคับ อิอิ