หลังจากที่เครื่องลงจอดที่ JFK เรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินตามคนไทยที่เจอในเครื่องเพื่อจะมายังด่านตรวจคนเข้าเมืองหรือที่เรียกกันว่า “ต.ม.” ก่อนที่เราจะเข้าก็จะต้องกรอกเอกสารประมาณ 2 ใบ ประมาณว่ามีของกินเข้ามาหรือเปล่า มีสิ่งผิดกฎหมายมามั้ย เอาเงินเข้ามาเท่าไหร่ จริง ๆ แล้วตอนนั้นผมก็แปลไม่ออกหรอกครับ แต่เพื่อนผมบอกให้ตอบ No ไปให้หมดเพราะถ้าตอบ Yes บางที่เจ้าหน้าที่อาจจะเรียกให้เราเปิดกระเป๋าได้ อาจจะวุ่นวายไปกันใหญ่ ก่อนเข้าไปต่อแถวตรงด่านตรวจ ผมแนะนำว่าพยายามเตรียมเอกสารและกรอกเอกสารให้ครบก่อนนะครับ แล้วก็เดินเข้าแถวให้ถูกช่องนะครับ มันจะเขียนประมาณว่า Non-Immigration ถ้าเข้าผิดช่องอาจจะต้องกลับมาต่อแถวใหม่ แถมอาจจะโดนเจ้าหน้าที่งอแงใส่ด้วย

ถึงตอน ต.ม. สัมภาษณ์ก็มีเรื่องกังวลเยอะแยกมากมาย พอพอกับตอนสัมภาษณ์วีซ่าเลยก็ว่าได้ครับ จะให้ผมเข้าประเทศมั้ยน้า มาทำไร พักที่ไหน จะกลับเมื่อไหร่ อีกอย่างก็คือ กลัวจะว่าฟังไม่ออกว่าเค้าถามอะไรเรา ภาวนาขอให้เจอ ต.ม. ใจดีด้วยเถอะสาธุ ถึงคิวเราเจ้าหน้าที่ก็นั่งดูเอกสารไม่พูดไม่จาก สุดท้ายก็หันมาถามผม “First Time?” ด้วยความตกใจคิดอะไรไม่ออกก็เลยตอบ “Yes” ไปแบบไม่รู้ตัว เจ้าหน้าที่ไม่พูดไรชี้ให้ผมเดินเข้าไปเอาประเป๋าด้านในเลยครับ อะไรนะไม่ต้องตีตั๋วกลับไทยแล้วใช่มั้ยเรา อิอิ ผมนะอยากจะกระโดดกอดเจ้าหน้าที่ตรงนั้นเลย ใจดีจริง ๆ ด้วย

เดินเข้ามาหากระเป๋าซักพักบนเครื่องสายพาน อยู่ไหนหว่ากระเป๋าเรา เอ๊ะนั่นมันเชือกสีแดงที่แม่เราผูกไว้บนกระเป๋านี่น่า (แม่ผมกลัวลูกชายหากระเป๋าไม่เจอ เลยเอาเชือกสีแดงมาผูกไว้จะได้ให้เห็นชัด ๆ เยี่ยมครับ มันช่วยให้ผมหากระเป๋าได้ง่ายมาก ๆ) ลากกระเป๋าเดินมาถึงคนตรวจกระเป๋ายื่นใบตรวจของไปให้ เจ้าหน้าที่ถามผม “Food?” ผมก็ยิ้มๆ แล้วตอบไป No สิคร๊าบบ ผ่านฉลุยคับ ถ้าผมตอบ Yes ไปนี่ ผมคงต้องโดนรื้อกระเป๋ามาตรวจแน่ ๆ คร๊าบบ

ออกมาก็เดินไปหาแลกเหรียญ 25 เซ็นต์ มาหยอดตู้โทรศัพท์ โทรหาเพื่อนดีกว่า โอเค ใกล้ถึงแล้วอีก 10 นาทีเจอกันด้านนอก เพื่อนกำลังขับรถมารับ ผมก็รีบเลยครับกลัวจะหากันไม่เจอ แต่ปัญหาคือด้านนอกนี่มันตรงไหนหว่า ยืนงงอยู่พักนึงเพราะเพื่อนบอกว่าทางออกมันอยู่ชั้น 2 แต่ตอนนั้นมืดๆ มองไม่เห็นอะไร เดินไปถามคนที่ดูแต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่ดีกว่า จำไม่ได้ว่าพูดอะไรออกไปบ้าง แต่ใบหน้าของเจ้าหน้าที่นั้นกลายเป็นเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่เต็มหน้าเลยครับ โอเคท่าทางเค้าจะช่วยอะไรผมไม่ได้ซะแล้ว เวลามีไม่มากเดินมั่วดีกว่าเรา เดินไปเดินมาก็เจอทางออกเข้าจนได้ครับ ซึ่งมันเป็นความซื่อบื้อของผมเองที่ไม่ได้มองป้ายอะไรเลย ทำให้เข้าใจผิดนึกว่ายืนอยู่ชั้น 1 แต่ที่ไหนได้ผมยืนอยู่ถูกชั้นแล้ว ทางออกก็อยู่ข้างๆ นั่นแหละครับ

เดินออกมารอข้างนอก เป็นช่วงเวลาที่ฝนตกหนักเพิ่งจะผ่านไปเหลือแต่ละอองฝนปอยๆ อากาศหนาวเย็นยะเยือกครับ คิดว่าไม่น่าจะเกิน 5 องศาได้ครับ ดีนะที่ผมเตรียมเสื้อกันหนาวเผื่อมาด้วย ไม่งั้นยืนหนาวตายแน่ๆ เป็นครั้งแรกที่ผมหายใจออกมาเป็นไอเหมือนในหนังเกาหลีเลยครับ ผมก็เลยเล่นหายใจเข้าทางจมูกแล้วก็หายใจออกทางปากซะเลย ไอจะได้ออกมาเยอะๆ สนุกดีครับ ลมที่นี่หนาวจริง ๆ ครับ พัดทีหนาวเหน็บมาก ๆ ครับ

ทันใดก็มีเสียงคนเรียกมา “หนึ่งๆ กรูอยู่นี่ คันนี้ๆ” นั่นไงเสียงเพื่อนตัวแสบของเรานั่นเอง ดีใจมากครับที่ได้เจอเพื่อน คิดในใจรอดแล้วเราคืนนี้มีที่นอนแล้วเย้! ถึงตอนขนกระเป๋าขึ้นรถยังมาบ่นกับผมอีกว่า อะไรเนี่ยทำไมเอาของมาน้อยจัง รู้งี้ฝากของมาเพิ่มดีกว่า คิดได้นะเพื่อนเรา แบกกะทะขนมครกมาให้ก็บุญแล้วเพื่อน ขึ้นรถเสร็จก็โทรกับบ้านหาพ่อก่อนเลยครับ เพราะเพื่อนบอกว่าพ่อโทรมาหาหลายรอบแล้ว โทรบอกพ่อว่าถึงแล้วเจอเพื่อนแล้ว ที่บ้านก็หายห่วงครับ แต่ก็ยังรู้สึกว่ายังกังวลอยู่ครับ ได้แต่บอกไปว่าไม่ต้องเป็นห่วงครับผมดูแลตัวเองได้

ตอนนั่งรถมาก็รู้สึกว่าสิ่งรอบข้างของเรามันเป็นสิ่งที่ไม่คุ้นเคยไปหมดเลยครับ รถก็นั่งคนละข้างกับรถที่เมืองไทย ในรถมีเครื่องทำความร้อนด้วย บรรยากาศรอบข้างก็มีอะไรต่อมิอะไรที่ดูเป็นสิ่งแปลกใหม่ไปหมดครับ เพื่อนก็แนะนำนู่นแนะทำนี่มาตลอดทาง ฟังแล้วก็จำอะไรไม่ได้เลย เพราะตอนนั้นเพลียมาก แล้วก็ยังมึน ๆ กับโลกใบใหม่ นึกภาพที่เพื่อนเล่าให้ฟังไม่ออกจริง ๆ ครับ อยากจะบอกค่อยเล่าให้ฟังวันหลังก็ได้นะ ปล่อยผมพักก่อนเถอะ

และแล้วก็มาถึงบ้านพักครับ เปิดประตูบ้านเข้าไปก็ได้ยินเสียงเพื่อนพูดเป็นภาษาไทยกับคนในบ้าน อ่าวนี่บ้านคนไทยหรอ รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าอ่าวมาอยู่เมืองนอก แล้วมาอยู่บ้านคนไทยจะได้คุยภาษาอังกฤษมั้ยเนี่ย รู้สึกไม่ชอบขึ้นมานิดๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ห้องที่ผมอยู่เป็นห้องใต้หลังคาครับ ผมชอบนะครับมันเป็นห้องสามเหลี่ยมดูเก๋ดีมาก ๆ ไม่สนหล่ะครับตอนนี้ขอตัวไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ไม่ไหวแล้วไม่ได้อาบน้ำมาเป็นวันแล้วครับเหนี่ยวตัวมากๆ หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ทันใดนั้นเองเสียงเพื่อนตัวแสบก็ดังขึ้นมา พร้อมลุยนิวยอร์คแล้วหรือยังเพื่อน ไม่รู้จะถามทำไม พร้อมนานแล้วเพื่อน!!

Click here to Download NYC Subway Map

เปิดดูเลยนะคับ อาจจะลายตาสักหน่อย เพราะมันเยอะเหลือเกินไม่เหมือนบ้านเราที่มีไม่กี่สาย จะมีเยอะได้ไงก็นักการเมืองมั่วแต่ทำตัวเป็นเด็กๆ ไม่สนใจประชาชน ที่นี่เค้ามี Subway กันตั้งแต่สมัย 20-30 ปีที่แล้วนู้นแล้วแหละคร๊าบบ Map ที่ให้ไปเป็น Map จริงๆที่จะติดอยู่บนตู้รถไฟทุกสายเลยคับ จะมีในตู้ละประมาณ 2 maps ได้ สามารถขอได้ที่ subway ทุกที่ (ถ้ามีพนักงานอยู่นะ บาง subway มักไม่ค่อยมีพนักงานอยู่) ถามไปเลยครับ Can I get a map? เดี๋ยวเค้าจะหยิบมาให้เอง อ่อหรือถ้าเพื่อนๆมี iPod Touch หรือ iPhone ก็โหลด app ที่ชื่อว่า NYC Subway Map มาลงไว้ได้เลยจะได้ไม่ต้องมานั่งถือแผนที่

Subway ที่นี่จะมีตั้งแต่ สาย 1 - 7 แล้วก็ A - Z  เลยครับ เยอะมากๆ บางสายจะมี 2 lines คือ line ที่เป็น local กับ line ที่เป็น Express เช่นสาย 7 เส้นสีม่วงๆ ใน Map อะครับ วิธีการสังเกตว่าคันไหนเป็น Local คันไหนเป็น Express ในการณีที่ Express และ Local จอดใน Line เดียวกัน คือ ถ้าเป็น local จะมีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสล้อมรอบชื่อสายนั้น ถ้าเป็น express มันจะเป็นวงกลมล้อมรอบชื่อสายแทน แต่โดยทั่วไปแล้ว Express กับ Local มักจะจอดกันคนละ Line กันนะ ในรูปจุดสีดำและสีขาวคือจุดของ subway ที่รถไฟจะจอด โดยสาย Local จะจอดทุก stop ไม่สนใจว่าขาวดำ แต่ถ้าเป็นสาย Express จะจอดแต่ stop ที่เป็นจุดสีขาวอย่างเดี่ยวเท่านั้นซึ่งจุดสีขาวจะเป็นจุดที่สามารถ Transfer ไปยัง Train สายอื่นๆได้

ใครที่ขึ้นครั้งแรกๆ คงจะงงว่าจะขึ้นฝั่งไหนดีหว่า ครั้งแรกเลยผมก็ขึ้นผิดฝั่งเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามันวิ่งไปซ้ายหรือไปขวา ถ้าเป็นใน Queens ก็อาจะดูอยากนิดนึงก็ดูว่ามันไป Manhattan ก็คือไปทางขวาของ map ถ้าไปทางอื่นก็คืไปท้างซ้ายของ map ก็แล้วกัน แต่ถ้าเป็นใน Manhattan นี่ดูง่ายใหญ่เลย เพราะดูว่ามันวิ่งไป Uptown ก็คือมันจะวิ่งขึ้นด้านบนของ Map หรือถ้ามันวิ่งไป Downtown ก็คือมันจะวิ่งไปทางด้านล่างของ Map นั่นเอง ควรจะพก subway map ไว้ตลอดในช่วงอาทิตย์แรกๆ ของผมอาทิตย์แรกผ่านไปโยน map ทิ้งไว้บ้านเลยมั่วเลยดีกว่า เพราะจริงๆมันมี map ในรถไฟอยู่แล้วค่อยไปวางแผนการเดินทางนั่นนั้น (จริงๆขี้เกียจพก map) ไม่ต้องตกใจถ้าเจอหนูวิ่งในรางรถไฟ เพราะรถไฟที่นี่ซกมกมากในรางรถไปอะนะ subway ก็เก่าๆ ถามเพื่อนเกาหลี ญี่ปุ่้นมันบอกว่าบ้านมันมีั subway เหมือน NYC นี่แหละแต่ใหม่กว่ากันเยอะเลยของ BTS ของไทยนี่ก็ถือว่าใหม่มากครับ

รถไฟที่นี่มีข้อดีคือเสียตังครั้งเดียวจะ transfer ไปที่ไหนก็ได้ที่เราต้องการไป ราคาก็จะมีหลายแบบมีทั้ง เที่ยวเดียว รายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน รายละเอีัยดตามนี้ครับ

• Pay-Per-Ride MetroCard อันนี้มันจะให้เราเติมเงินตั้งแต่ $4 ถึง $8 ถ้าเราเติมตั้งแต่ $8 ขึ้นไปมันจะมี bonus ให้ 15% อัตโนมัติ ซึ่งเวลารูดบัตร 1 ครั้งมันจะ ตัดยอดไป $2.25
• 1-Day Fun Pass $8.25 ใช้กี่รอบก็ได้ภายใน 1 วัน
• 7-Day Unlimited Ride MetroCard $27 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 7 วัน
• 14-Day Unlimited Ride MetroCard $51.5 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 14 วัน
• 30-Day Unlimited Ride MetroCard $89 ใช้กี่เที่ยวก็ได้ภายใน 30 วัน
• JFK-AirTrain 30-Day Unlimited Ride MetroCard อันนี้ใช้ได้ 30 วันเฉพาะสาย JFK นะครับ
• JFK-AirTrain 10-Trip MetroCard อันนี้ใช้ได้ 10 เที่ยวภายใน 6 เดือนครับ สำครับคนที่ไปสนามบิน JFK บ่อยๆ

ปกติคนที่นี่จะใช้ $89 ต่อเดือนครับง่ายดี สะดวกสบาย บัตรจะเรียกว่า MetroCard จะคล้ายๆกับบัตร ATM มีแถบแม่เหล็กเหมือนกัน แต่จะบางกว่ามาก เก็บดีๆนะครับระวังหาย เพื่อนผมเคยทำหายไปทีนึง มันทำหน้าจ๋อยเลย เห่อะๆ เวลาที่จะรูดบัตรต้องรูดเร็วๆ นิดนึงนะคับ ถ้าผ่านมันจะขึ้น GO เป็นวงกลมสีเขียวๆ เราก็เดินไปได้เลย บางทีรูดช้ามันจะไม่ยอมเปิดให้ต้องรูดใหม่ ถ้าเป็นแบบ Pay-Per-Ride มันจะแสดงยอดคงเหลือให้ครับว่าเรามีเงินเหลือเท่าไหร่ หรือถ้าอยากจะ Check ยอดเงินมันจะมีเครื่องเช็คยอดเงินอยู่ตาม subway ต่างๆ ลองเช็คยอดเงินดูได้

หลายคนอาจจะตั้งคำถามว่าในเมื่อมัน Unlimited แบบนี้ใช้เสร็จก็ส่งให้เพื่อนรูดต่อดิ แบบนั้นก็ไม่ได้อีกครับ เค้ากันคนที่คิดแบบนั้นไว้แล้ว ทุกครั้งที่เราใช้บัตร Unlimited รูดมันจะจำเวลาที่เราใช้ครั้งสุดท้ายไว้ 15 นาที ถ้าเรารูดภายใน 15 นาทีหลังจากรูดบัตรครั้งสุดท้ายเสร็จแล้ว เครื่องมันจะขึ้นว่า Just Used แล้วประตูมันก็จะไม่เปิดให้เรา ต้องรอให้พ้น 15 นาทีไปก่อน

เวลาที่เราขึ้นรถไฟ ประตูที่นี่มันจะปิดค่อนข้างเร็วโดยเฉพาะสถานีย่อยๆ เวลาประตูปิดมันจะมีเสียงคนพูดว่า Stand Clear of the Closing Doors Please เราก็เดินให้ห่างๆจากประตูสักนิดนึง จะไม่มีพนักงานยืนควบคุมคนขึ้นลงตามสถานี่ต่างๆ เหมือน BTS บ้่านเรา แน่นอนรถไฟที่นี่วิงสวนทางกับรถไฟที่บ้านเรา ถ้าเราหันหน้าเข้ารางรถไฟ รถไปมันจะวิ่งมาหาเราทางด้านซ้ายมือ รถไฟที่นี่เทห์อยู่อย่างนึง บางสายมันจะวิ่งทั้งใต้ดิน วิ่งทั้งลอยฟ้าเลย มันวิ่งขึ้นลงได้ วิ่งใต้น้ำขามเกาะกันเลย

เวลาที่เราขึ้นรถไฟใต้ดินที่นี่ เหมือนเราหายไปจากโลกนี้สักพักนึง เพราะโทรศัพท์จะไม่สามารถใช้งานได้เลย ขาดลงไปนิดหน่อยสัญญาณโทรศัพท์ก็เหลือแต่ติดนึงแล้ว โทรศัพท์ควรเลือกใช้บริการแบบที่รับ Text Message ได้ด้วยเผื่อใครต้องการติดต่อเราด่วนๆ แต่อาจจะไม่จำเป็นมากสำหรับบางคน

มีอีกเรื่องที่เป็นเรื่องน่าเบื่อของคนใช้รถไฟที่นี่ คือมันจะมีป้ายติดตามสถานีต่างๆอยู่ตลอดเวลาว่า Service Charge เต็มไปหมดเลย ที่ป้ายมันจะบอกว่ารถสายไหนเปลี่ยนเวลาวิ่งวันไหนเวลาไหน ซึ่งมันจะมีแทบทุกสถานีตลอดทั้งปีเลยได้มั้ง ไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปถึงไหน คงจะซ่อมแซมแหละครับ อีกอย่างบางสบาย Late Night (หลังเที่ยงคืน) มันจะเปลี่ยนสายวิ่ง จาก Express มาวิ่ง Local แทน บางสายจะหยุดวิ่ง ต้องคอยสังเกตุป้ายดูก่อนขึ้นนิดนึง

เห่อะๆเขียนซะยาวเลย คิดว่าน่าจะครอบคุมเรื่องของ subway นะครับ ที่เหลือก็ลองๆมาขึ้นเองแล้วกันนะคับ อิอิ