ตื่นเช้าขึ้นมาวันแรกประมาณ 10 โมงได้ ลืมตาขึ้นในห้องใต้หลังคาสามเหลี่ยม หันซ้ายหันขวาไม่เจอใครเพราะว่าเพื่อนของผมออกไปทำงานแล้ว เอายังไงดีเราจะทำอะไรก่อนดี หิวซะแล้วซิเรา อาบน้ำก่อนแล้วค่อนเดินออกไปหาอะไรกินดีกว่า แต่ว่าจะไปหาอะไรกินที่ไหนดีเรา เอางี้เดินไปเรื่อยๆ ก่อน เดี๋ยวคงจะมีอะไรให้ผมซื้อกินเองแหละ

เดินออกจากบ้านมาประมาณ 2 Block ได้ จะเป็นหน้าโรงพญาบาลใหญ่ชื่อว่า Elmhurst Hospital ขออธิบายคำว่า Block ให้ฟังก่อนนะครับ คนที่นี่จะมีหน่วยของระยะการเดินทางเป็น Block นะครับ ถ้านึกไม่ออกก็ลองนึกถึงบ้านของโนบิตะในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอนดูนะครับ มันจะเป็น Block เหลี่ยมๆ ที่มีถนนรถล้อมรอบทุกทิศ คิดว่าเพื่อนๆ คงจะพอนึกภาพออกกันนะครับ เนื่องจากถนนที่นี่ใช้ระบบ Street ตัดกับ Avenue เพราะฉนั้นก็จะมีทั้ง Block สั้นและ Block ยาว

Block สั้นจะเป็น Block ระหว่าง Street ถึง Street ถัดไป
Block ยาวจะเป็น Block จาก Avenue ถึง Avenue ถัดไป
ถ้าบอกว่าทางไปกี่ Block คนที่อยู่ที่นี่จะสามารถจินตนาการถึงความเหนื่อยได้เองว่า ตัวเองจะต้องเดินทางไปไกลขนาดไหน

หน้าโรงพญาบาลจะเป็นสนามเด็กเล่น มีคนเดินผ่านไปมาพลุกพล่านเต็มไปหมด ผมก็เห็นมีรถเข็นขาย Hot Dog จอดอยู่แถวหน้าโรงพยาบาล เอาแหละอาหารมื้อแรกของเรา เดินเข้าไปด้วยความมั่นใจ คิดอะไรไม่ออกก็เลยชี้นิ้วไปที่เมนูอาหารที่รู้สึกว่ามันน่ากินที่สุดและถูกที่สุด แล้วผมก็บอกคนขายว่า One คนขายก็พยักหน้าเป็นอันเข้าใจกันว่าผมต้องการ 1 ชิ้น และแล้วคนขายก็หันมาถามผมว่าจะเอาซอสอะไรอะไรใส่ไปกับ Hot Dog แต่ผมฟังไม่ออกว่าคนขายบอกว่าซอสอะไร ได้แต่ยืนทำหน้างงๆ ได้แต่พูดออกไปว่า เอ่อ คนขายก็ทำหน้าเซ้งๆ ใส่ผม ผมก็เลยบอกไปว่า You choose ประมาณว่าเลือกให้ผมหน่อยผมเลือกไม่ถูก เท่านั้นแหละครับคนขายก็ยื่นบ่นอะไรผมสักอย่าง แต่ไม่เป็นอะไรครับเพราะผมฟังไม่ออกอยู่แล้วว่าเค้าบ่นอะไรผม ไม่สนแล้วครับกินก่อนดีกว่า

ผมเพิ่งเข้าใจตอนนั้นแหละครับว่าอาหารมื้อแรกของคนที่มาใช้ชีวิตในต่างแดนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดนเฉพาะคนที่ไม่เป็นภาษาอย่างผม กว่าอาหารจะตกถึงท้องได้นี่เล่นเอาเหงื่อตกกันเลยครับ ผมเพิ่งมาเข้าใจตอนหลังว่าคนขายเค้าถามผมว่าจะเอา Hot Sauce หรือ White Sauce ซึ่งเป็นซอสของอาหารที่ขายกันตามรสเข็นข้างทางที่นี่ครับ

เสร็จแล้วก็ได้เวลาท่องนิวยอร์คแล้วสิเรา เดินไปลง Subway ที่สถานี Elmhurst กะว่าจะเข้าไปเดินเล่นดูซะหน่อยว่าในเมืองเป็นยังไงบ้าง ลักษณะการใช้บัตรของที่นี่จะเป็นการรูด ไม่ต้องเสียบแล้วให้เด้งเหมือนรถไฟฟ้า BTS เมืองไทย ถ้าเรารูดแล้วมีไฟสีเขียวขึ้นว่า Go ก็พลักประตูแล้วเข้าไปได้เลย แต่ถ้าเรารูดเร็วเกินไปเครื่องจะบอกให้เรารูดใหม่อีกครั้ง ตรงนี้ต้องระวังนะครับตอนที่ไฟขึ้นว่า Go ให้เรารีบเข้าไปเลย ถ้าเราดันเผลอรูดบัตรซ้ำไป ในกรณีที่เราใช้บัตร Unlimited ไฟจะขึ้นว่า Just Used ซึ่งต้องรออีก 15 นาทีถึงจะกลับมารูดได้อีกครั้ง แต่ถ้าเราใช้บัตรแบบเติมเงินเราก็จะเสียค่าการเรียนรู้ความถูกผิดประมาณ 2 บาทกว่าๆ ว่าคราวหลังถ้าเขียวไฟขึ้น Go แล้วเข้าไปได้เลยนะไม่ต้องรูดซ้ำอีกรอบนะ ซึ่งผมเชื่อครับว่าคนที่มาอยู่ที่นี่หลายๆ คนรูดบัตรซ้ำกันมาทั้งนั้นครับ

เข้าไปยืนรอรถไฟในหลุม Subway รู้สึกว่าข้างในมันดูเก่ามากๆ มีขยะอยู่บนรางรถไฟด้วยแล้วแถมบางทีเห็นหนูวิ่งเล่นกันด้วยครับ อันนี้ก็ว่าไม่ได้ครับเพราะ Subway ที่นี่ถูกใช้มาเป็นร้อยปี แล้วแถมเปิดบริการตลอด 24 ชั่งโมง เอาแหละรถไฟสาย R มาแล้ว เข้าไปข้างในคนเต็มยืนกันเต็มไปหมด ผมก็ยืนโหนไปบนรถไฟนั่นแหละครับเพราะคนเยอะอยู่ ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนกับความรู้สึกที่เราย้ายโรงเรียนแล้วเข้าไปเรียนในห้องวันแรก ตัวคนเดียวไม่รู้จักใคร เสียงของคนบนรถที่พูดกันตอนนั้น หูของผมไม่สามารถจับได้ว่าเค้าพูดอะไรกัน เป็นภาษาอังกฤษเต็มหัวผมไปหมด เหมือนผมกำลังยืนอยู่บนอีกโลกหนึ่งที่กำลังเป็นตัวอะไรสักตัวหนึ่ง

รถไฟก็วิ่งไปประมาณ 2 - 3 ป้ายผมก็เปิดดูแผนที่ที่พกมาว่าตอนนี้อยู่ตรงไหน ดูไปดูมาผมขึ้นรถไฟผิดขบวนนี่นา ผมจะเข้าเมืองแต่ทำไมรถไฟยิ่งวิ่งยิ่งออกจากเมือง ผมรีบวิ่งออกจากรถไฟมาตั้งหลักใหม่ มองดูที่ป้ายที่มีลูกศรชี้ อ่าวทำไมมันชี้ว่าไปสถานีปลายทาง Forest Hills หันไปหันมามีอีกป้ายเป็นลูกศรเขียนว่าไป Manhattan ก็เลยเดินอ้อมไปขึ้นรถไฟที่วิ่งสวนมาอีกทางหนึ่ง ซึ่งผมจะบอกอีกเหมือนกันว่าคนที่มาอยู่ที่นี่จะต้องเคยขึ้นรถไฟซึ่งวิ่งไปผิดทางกับทางที่เราต้องการจะไป มีข้อสังเกตเกี่ยวกับการขึ้นรถไฟที่นี่ครับ ถ้าเราไม่รู้ว่ารถไฟจะวิ่งไปทางซ้ายหรือทางขวา ให้ดูที่ป้ายว่าสถานีปลายทางไปสิ้นสุดที่ไหน ซึ่งถ้าเป็นสถานีรถไฟในเกาะ Manhattan ที่บ้านจะมีเขียนไว้เสมอว่า Up Town หรือ Down Town หมายถึงว่ารถไฟจะวิ่งขึ้นหรือจะวิ่งลงนั่นเอง

ผมนั่งรถไฟไปสักพักใหญ่ๆ ก็ออกจากรถไฟที่สถานี Canal ซึ่งตรงนั้นเป็นแหล่งที่เรียกว่า China Town เอาแหละลองไปเดินเล่นดูดีกว่าว่ามีอะไรน่าดูบ้าง เดินไปได้ 2 Blocks ผมเกิดอาการท้องเสียขึ้นมากระทันหัน แบบว่าไม่ไหวแล้ว เอายังไงดีเรามองซ้ายมองขวา ไม่มีห้างหรือปั้มน้ำมันเหมือนเมืองไทยเลย มาทางไหนกลับทางนั้นก็แล้วกันเรา ผมรีบวิ่งลงมานั่งรถไฟสาย R จากสถานี Canal มาลง Elmhurst บ้านพักซึ่งเป็นช่วงที่ทรมานมากครับ เพราะว่ามันเป็นระไฟสาย Local คือจะจอดทุกสถานี แต่ด้วยอารมณ์ตอนนั้นผมกลัวจะนั่งสายผิด อาจจะทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ ก็เลยต้องทนนั่งสาย Local กลับมาเข้าห้องน้ำที่บ้าน เพราะที่ New York เป็นเมืองที่หาห้องน้ำเข้าค่อนข้างยากมากที่เดียวครับ เพราะฉนั้นก่อนออกจากบ้านเราจะต้องมั่นใจว่าเราจะไม่ไปปวดอะไรกลางทางครับ

เริ่มต้นชีวิตวันแรกใน New York City ของผม ก็เป็นวันที่ไม่มีอะไรราบรื่นในชีวิตของผมเอาซะเลย แล้ววันต่อๆ ไปจะมีอะไรให้ได้ลุ้นได้ตื่นเต้นกับชีวิตของผมอีกบ้าง

หลักจากตัดสินใจหาห้องพักใหม่ก็ลุยเลยเว็บประจำ craigslist.org เป็นเว็บที่บ้านๆ มากแต่มันจำเป็นมากสำหรับคนหาบ้านที่นี่ หน้านี้เลยครับ http://newyork.craigslist.org/que/roo/ เจ้าของบ้่านหรือบางทีอาจจะเป็นนายหน้าหาบ้านมาโพสเอาไว้ก็มี ข้างหน้าจะเป็นตัวเลขค่าเช่า ถ้าเห็นว่ามันน้อยนั่นคือเป็นราคาราย Week นะครับ ก็ลองโทรไปหรือไม่ก็ส่งอีกเมล์ไปถามเอานะครับ หลังจากนั้นก็นัดไปดูบ้่าน อย่าเพิ่งรีบตกลงนะครับลองดูหลายๆหลักก่อนก็จะดี ก็ต้องดูการเดินทางด้วยว่าสะดวกหรือเปล่านะคับ ไม่ใช่ได้ราคาถูกแต่การเดินทาแสนยากลำบากก็อาจจะไม่คุ้มกันนะครับ สำหรับคนที่ยังไม่ได้มาก็อาจจะให้เพื่อนช่วยหาให้ก็ได้นะครับ ถ้าใน Queens ก็จะราคาประมาณเท่าที่เห็น แต่ถ้าเกาะเป็น Mahattan ก็ทำใจหน่อยครับเดือนๆนึงค่าเช่าต่อคนก็น่าจะสัก $1000 ขั้นต่ำ แถมค่าใช้จ่ายอื่นๆ ก็จะเพิ่มขึ้ันมากไปด้วย หลักจากตกลงว่าจะเช่าแล้วเราอาจจะจ่ายมันจำสัก $100-$200 ว่าจะเข้าไปอยู่ พอวันที่ย้ายค่อยจ่ายค่ามัดจำรวมกับค่าเช่าเดือนแรกในส่วนทีเหลือเลยก็ได้ครับ

เวลาหาบ้านถ้าบ้่านอยู่ใน Basement นี่อย่าเลือกเลยนะเพราะเค้าห้ามอยู่กัน ถ้าเค้ามาตรวจจะแย่เอา อีกอย่างไม่ต้องตกใจนะครับว่าไม่มีห้่องน้ำในตัวส่วนใหญ่จะ Share ห้องน้ำกับห้องครับกันทุกหลังครับ ก็ต้องแบ่งสันปันส่วนการใช้ห้องน้ำกันเอาแหละครับยิ่งตอนเช้าๆ ยิ่งมีปัญหาครับถ้าทุกคนต้องใช้พร้อมกัน แต่โชคดีบ้านใหม่มีห้องน้ำในตัว $750 ต่อเดือน โอเคเลย ตกคนละ $375 ต่อคนต่อเดือน ห้องค่อนข้างใหม่เลยทีเดียวมีแอร์ซะด้วยอิอิ ไม่งั้นหน้าร้อนตายแน่ๆ มี Living Room ใกล้ Subway ด้วย ที่สำคัญที่สุดคือห้องใหญ่มาก อิอิ เร็วๆนี้คงพาเพื่อนมา Party ที่บ้าน เห่อะๆ

อีกหนทางนึงของคนไทยที่นี่ที่จพหาบ้าน คือจะเข้าไปดูป้ายประกาศหาบ้านในร้านน้ำตาลครับเพราะจะมีแปะไว้อยู่ตลอด ร้านนี้คนไทยที่นี่รู้จักกันแทบทุกคนครับ

มาถึงวันที่ Move ส่วนใหญ่มาก็จะมีของไม่มากอาจจะทะยอยขนผ่าน Subway เลยก็ได้ ผมยังเคยขนฟูกทั้งอันขึ้น Subway เลย อายมากแต่ทำไงได้ต้องหน้าด้านหน้าทนเข้าไว้จะได้ประหยัดๆ ถ้าของเยอะเราอาจจะต้อง Call Company มา Move ไม่งั้นไม่ไหวครับ ผมก็ Call มาเหมือนกันหมดไป $50 tip อีก $10 รวมกันก็จ่ายไป $60 ครับพี่น้อง ก็ถือว่ายอมหน่อยแล้วกันเพราะไม่ได้ย้ายกันบ่อยๆ

เอาเป็นว่าขอให้ Enjoy กับการหาบ้านใหม่นะครับ สำหรับคนที่กำลังจะมาก็ลองให้เพื่อนๆช่วยหาให้นะครับ หรือถ้าไงไม่มีเพื่อนที่นี่เลยก็ลองเมล์ถามผมดูก็ได้นะครับ ถ้ามีเวลาจะช่วยหาให้นะครับ

แต่ถ้าไปอยู่เมือง Manhattan จริงๆมันเป็นเกาะเลยแหละ อันนี้คงจะไม่ไหว เพราะว่าึค่าครองชีพมันแพงมากๆ เดือนนึงค่าห้องน่าจะสักประมาณ 1000$ น่าจะได้ อ่อจะบอกว่า ถ้ามาที่นี่คนไทยใช้หน่วยเงิน Dollar ว่าบาทนะไม่ต้องตกใจ 1000$ ก็จะบอกว่า 1000 บาทอะไรแบบนี้ อยู่เมือง Manhattan ต้องมีตังจริงๆ ไม่ใช่ว่าค่าห้องจะแพงอย่างเดี่ยวนะค่าครองชีพต่างๆ โดยรวมก็แพงตามไปด้วย ที่ Manhattan จะแบ่งเมืองเป็น Uptown กับ Downtown อ่าบางคนอาจจะเคยเห็นในหนัง มีแต่ตึกสูงๆทั้งนั้นเลยส่วนใหญ่

ส่วนเมือง Bronx จะอยู่้เหนือจากเมือง Manhattan จะเป็นเมืองของโซนคนดำ โซนนี้น่ากลัวอยู่ผมก็ยังไม่เคยไปเยือนเหมือนกัน เห็นคนรู้จักบางคนที่อยู่เคยอยู่บอกว่า บางทีมันก็จี้เอาแบบกลางวันแสกๆ เอาเป็นว่าน่ากลัวแล้วกันนะไม่ค่อยมีรายละเอียดมากเท่าไหร่ ตัดทิ้งไปเลยถ้าจะมา New York  แล้วจะมาอยู่เมืองนี้

เมือง Brooklyn เป็นเมืองที่อยู่ทางใต้ของ Queens เมืองนี้ก็โอเคถ้าจะมาอยู่ แต่บอกเลยว่าการเดินทางค่อยข้างลำบากยิ่งในทางใต้ๆเพราะค่อนข้างไกลจากแหล่งสำคัญของ New York ความรู้สึกผมเหมือนอยู่ชานๆเมืองอะประมาณนั้น

เมืองที่น่าอยู่ที่ผม Recommend ก็คงจะหนีไม่พ้น เมือง Queens ใน Queens จะมีโซนหนึ่งชื่อ Elmhurst โซนนี้เรียกได้ว่า Thai Town เลยก็ว่าได้ เพราะเป็นโซนที่คนไทยพักอยู่แถวนั้นกันเยอะมาก แล้วก็จะมี Super Market จีนมีร้่านอาหารไทยอยู่พอสมควรเลยทีเดียวเอาเป็นว่าอยู่แถวนี้มีอะไรให้ซื้อกินไม่อดตายแน่นอน

อ่อมาพูดถึงสนามบินก่อนใครที่จะมา New York City จะต้องมาลงที่สนามบิน JFK ฟังทีแรกก็งง อะไรวะ JFK อ่อ จริงๆมันคือชื่อของสนามบินที่เป็นชื่อย่อมาจาก John F Kennedy อดีตประธานาธิบดีของเมกาที่ถูกลอบสังหารนั่นเอง วันแรกที่ลงที่สนามบินนี้ฝนตกหนักมากหนาวด้วยเป็นช่วงปลายๆของ Winter เพิ่งจะรู้ว่าการหาใจหรือพูดเป็นไอมันเป็นยังไง ก็ตอนที่เดินออกมารอเพื่อนที่สนามบินนั่้นแหละ ก็ไม่เคยไปประเทศไหนมาก่อนนี่น่ามาที่แรกก็ครึ่งโลกเลย แถมบินเดี๋ยวมาเลยลุยโลดข้ามโลก ตอนลงสนามบินจำเป็นอย่้างมากต้องโทรศัพท์หาคนรู้จัก ไม่งั้นคงไปไหนต่อไม่ถูกเหมือนหายตัวแล้วมาโผล่ที่ NYC มันจะมีตู้โทรศัพท์อยู่ในสนามบิน ก็พยายามไปหาที่แรกเหรียญหน่อยแล้วกันหรือพกติดตัวมาสัก 3-4 เหรียญก็จะดี จำได้ว่ามันให้หยอดเหรียญ Quarter เหรียญ 25 Cents นั่นแหละแล้วก็โทรนัดเพื่อนมารับได้เลย การออกจากสนามบินจะมี Subway (ที่บ้านเราเรียกกันว่า BTS นั่นเองแต่ที่นี่เรียกว่า Subway) สาย Air Train สายนี้รู้สึกจะเสีย 7$ หรือยังไงไม่มันใจเหมือนกันเพราะไม่เคยนั่งเห็นเพื่อนบอก ไม่สามารถใช้บัตรรายเดือนหรือรายวันได้ การตลาดมากๆเลย แต่ก็ทำถูกแล้ว ที่คิดค่าบริการแพงกว่าในโซนสนามบิน ตอนที่ขึ้น Air Train อย่าลืมขอ Map Subway NYC มาด้วยนะ เดี่ยวจะหลงทางเอา เอ่อวันนี้ง่วงแล้วอะขอไปนอนก่อนแล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังต่อเผื่อใครอยากมาเรียนมาภาษาหรือมาเที่ยวที่ New York City เมืองแห่งความฝันของหลายๆคน อิอิ