หลังจากวันที่ไปสัมภาษณ์ วีซ่าและผมรู้ว่าตัวเองได้บินไปเมกาแน่ๆ ผมมีเวลาเตรียมตัวประมาณ 1 เดือนพอดีครับ ช่วง 15 วันแรกเป็นช่วงที่ผมต้องสะสางงานที่บริษัทให้เรียบร้อยครับ ช่วงนี้ผมยังพักอยู่กรุงเทพครับ เพื่อนผมที่อยู่ที่นิวยอร์ครีบโทรมาหาผมทันทีหลังจากที่ผมได้วีซ่า เพื่อนผมจะเป็นคนจัดการเรื่องที่พักในเมกาให้ เพราะจะย้ายมาพักอยู่ด้วยกันเป็นห้อง 2 คน และบอกให้ผมเตรียมตัวให้พร้อม  สิ่งแรกทีเพื่อนผมบอกให้เตรียมตัวก็คือ ไปเรียนทำขนมไทยซะจะได้มีช่องทางทำมาหากินที่เมกาได้ ตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ ว่ามันเป็นยังไงนึกภาพไม่ออกจริงๆ โอเคไปเรียนก็ได้เรา

โปรแกรมเมอร์ อย่างผมทำอาหารไทยยังทำไม่เป็น แต่ต้องเข้าคอร์สทำขนมไทย ผมเองยังอดขำตัวเองไม่ได้เลยครับ นั่งหาข้อมูลคอร์สเรียนทำขนมไทยอยู่พักนึก ก็มาเจอของสวนดุสิตครับเป็นคอร์สสั้นๆ ครับ เรียน 2 วันเสาร์อาทิตย์ ราคา 3000 บาทครับ จ่ายตังไปเรียบร้อยและ เพื่อนโทรมาบอกว่าจดให้หมดนะ ถึงเมกาแล้วผมต้องไปสอนเพื่อนผมทำด้วยนะ โอเคผมจะพยายามนะเพื่อน วันเรียนผมตื่นไปเข้าห้องเรียนแต่เช้า ในห้องมีคนเรียนประมาณ 16-18 คนได้นะครับถ้าจำไม่ผิด ทุกคนมองผมเป็นสายตาเดียวกัน เพราะผมเป็นผู้ชายคนเดียวในห้อง คงแอบคิดในใจกันว่าผมเป็นชายแท้หรือเปล่า ทำไมถึงมาเรียนทำขนมไทย ขอย้ำครับ ผมเป็นชายแท้ยิ่งกว่าแท้ซะอีกครับผม

อาหาร ที่ผมต้องเรียนมาอยู่ด้วยกันทั้งหมด 8 อย่างครับ ก็หัดทำวันละ 4 อย่างครับ มี ฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอด เม็ดขนุน ทองเอก ลูกชุบ ขนมชั้น และสุดท้ายจ่ามงกุฎครับ น่ากินทุกอันเลยครับ ส่วนใหญ่การทำมันก็จะคล้ายๆ กันนะครับผมว่า อีกอย่างผมว่าจริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้ทำอยากจนเกินไปนะครับสนุกดีครับ ผมก็จดและลองทำด้วยตัวเองทุกขั้นตอนครับ เพื่อนๆ ที่ทำขนมกลุ่มเดียวกับผมก็มีหลายคนที่จะกำลังจะมาเมืองนอกครับ กลุ่มผมก็เลยจะสนุกสนานเป็นพิเศษ ผมชอบนะที่ทำได้ขนมไทยมันสนุกมากๆ ครับขอบอก หลังจากนั้นผมก็เอาขนมไทยที่ผมทำไปแจกเพื่อนๆ ที่ทำงานกินกันอย่างเอร็ดอร่อยกันเลยครับ

ยังไม่จบเรื่องการทำขนม ครับ หลังจากเรียนทำขนมไทยจบไป อาทิตย์ถัดไปเพื่อนผมบังคับให้ผมไปสมัครเรียนทำเค้กต่ออีก โอ้โห จะให้ผมเรียนไปเปิดร้านเลยหรือไง ผมจะไปเมืองนอกเพื่อเรียนภาษานะครับคุณเพื่อน แต่สุดท้ายก็ต้องจำใจไปเรียนทำขนมเค้ก และทำคุ๊กกี้จนได้ หมดไปอีก 3000 บาทครับ

หลังจากเรียนทำขนมและลาออกจากบริษัทเรียบร้อยแล้วผมมีเวลา อีก 15 วัน ที่จะอยู่กับครอบครัว และเตรียมตัวจัดกระเป๋าซื้อของใช้ส่วนตัวที่จำเป็น ผมสามารถเอากระเป๋าขึ้นเครื่องได้ 2 ใบน้ำหนักรวมกันไม่เกิน 40 กิโลครับ ผมจัดแจงซื้อคอนแทคเลนส์มา 12 คู่เลยครับ สบู่ยาสะผม โฟมล้างหน้า มีดโกนหนวด ถุงเท้า ของจำเป็นส่วนตัวผมเตรียมยัดมาหมดเลยครับ กะว่าใช้ได้ 1 ปีพอดีจะได้ไม่ต้องซื้อที่เมืองนอก เพราะกลัวว่ามันจะแพงครับ โดนเพื่อนโทรมาว่าจะยัดใส่ไปทำไมของพวกนี้มาซื้อที่เมกาก็ได้ครับ แต่สิ่งที่เพื่อนผมให้เอาใส่กระเป๋าไปแทนคือ เตาแคะขนมครกครับ หนักประมาณ 4 กิโลได้ผมจะบ้าตายคนยิ่งกังวลว่าถ้าเอาอะไรแปลกๆ ใส่กระเป๋าไปแล้วจะตรวจไม่ผ่าน ดันให้ผมเอาเตาแคะขนมครกใส่ไปถ้าโดนตรวจ ฝรั่งจะงงมั้ยเนี่ยมันอาวุธสงครามหรือเปล่า

สำหรับผมนี่เป็นการ จัดกระเป๋าขึ้นเครื่องครั้งแรกครับ ก็บอกตรงๆ ครับว่าผมเองไม่รู้จะต้องเตรียมอะไรบ้างครับ มันรู้สึกตลกมากครับสำหรับผมตอนนั้น ที่กำลังจัดกระเป๋าแบบไม่รู้ว่าตัวเองต้องใช้อะไรบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมว่าหลายๆ ครอบครัวจะคล้ายๆ กันคือ คนทางบ้านจะชอบมาช่วยจัดกระเป๋าให้กลัวเราจะลืมนู่นลืมนี่ อันนี้อย่าเอาไปเลยลูก ใสอันนี้ไปดีกว่าลูก มันทำให้ผมรู้เลยว่าคนที่เป็นพ่อแม่และญาติพี่น้อง เค้าเป็นห่วงกับการเดินทางครั้งนี้ของผมมาก ผมก็โอเคครับเค้าว่าไงผมว่างั้นครับ จะได้ไม่ทำให้ทางบ้านต้องกังกลกับผมมากไปว่านี้

ยัดของใส่ประเป๋า เสร็จก็หากิโลมาชั่งครับว่าเกินน้ำหนักหรือเปล่า ใครที่เคยไปเมืองนอกบ่อยๆ อ่านแล้วคงจะรู้สึกตลกนะครับ สำหรับการจัดกระเป๋าของนักเดินทางมือใหม่อย่างผม หลายๆสิ่งเริ่มจะเปลี่ยนไปในช่วงที่ผมรู้ตัวว่าจะต้องมาเมืองนอก ชีวิตของผมจะเป็นยังไงบ้างน้า คิดไม่ออกและมองภาพไม่เห็นจริงๆ เตรียมตัวรอความฝันมาตลอดชีวิตเพื่อวันวันนี้ วันนี้ความฝันเป็นฝ่ายมายืนรอเราบ้างแล้ว ว่าไงหล่ะเอกพลพร้อมหรือยัง?  โอเค ผมพร้อมแล้วครับ!!