I am Ekapol

ช่วงสองสามปีที่ผ่านมานี้ Social Network เข้ามามีบทบาทต่อคนที่ใช้ Internet ในทุกๆระกับ มี Social Network เกิดใหม่มากมาย ในเมืองไทยช่วงแรกๆก็คงต้องยอมรับว่า Hi5 มาแรงมาก แต่ช่วงนี้กระแส Hi5 ลดลงไปมาเพราะมี Facebook ซึ่งมี Features ที่เด็ดกว่าเข้ามา ปกติถ้าเป็นสมัยก่อนเข้าเว็บหลายคนก็คงจะหนีไม่พ้นการเข้ามา Check Mail, ค้นหาข้อมูลผ่าน Search Engine อย่างเช่น Google, แล้วก็เปิดดู Clip Video ผ่าน YouTube มาวันนี้สำหรับคนที่ใช้ internet ในทุกๆ มุมโลกคนจะมีน้อยคนที่ไม่รู้จัก Facebook ที่รวม Features เด็ดต่างๆ ไว้มากมาย ที่แม้กระทั่งยักย์ใหญ่อย่าง Google ยังต้องหวั่นไปเลย ตอนนี้จาก Stat ของ Alexa ทาง Facebook เป็นอันดับ 2 ตาม Google [...]

ก่อนอื่นต้องขอบคุณเพื่อนๆ ใน Facebook นะครับที่ตัดสินใจผิดเข้ามาเป็น Fans ของ Blog ผม จริงๆ แล้วผมส่ง Invite ไปให้เองแหละเหมือนจะบังคับให้เป็นเลย วันนี้มี Fans เกิน 25 คนและทาง Facebook จึงยอมให้ผมมี Vanity URLs หรือ Short URLs เพื่อให้จำหน้า Fan ง่ายๆเป็นของตัวเอง ทันทีที่ได้ครบ 25 fans ก็ลุยโลดเลยครับเข้าไปที่ http://www.facebook.com/username/ สำหรับคนที่เป็น admin ของหน้า Fans จะมี Link เขียนว่า Set a username for your Pages กดเข้าไปแล้วเลือกว่าจะ set ให้ Page ไหน ข้อควรระวังก็คือ set แล้วแก้ไม่ได้ ต้องคิดชื่อดีดี อีกอย่าง [...]

เวลาที่เราเห็นคนรวยสิ่งแรกที่เรามองเห็นก็คือ ความรวย ก็ใช่สิก็เค้ารวยนี่นา มองแล้วเราเก็นอะไรของเค้าบ้าง บ้านหลังใหญ่ รถหรูๆ แต่งตัวดีดี ใส่แหวนใส่ทอง และอีกหลายๆอย่างที่เราคิดว่าคนรวยต้องมีและเราไม่มี ถ้าเรารวยเราจะต้องมีแบบเค้าบ้าง เกิดอะไรขึ้นกับความคิดเหล่านี้ ในขณะที่เรากำลังคิดแบบนี้อยู่นั้นเรากำลังลืมตัวไปว่า เรากำลังอิจหาเค้า อ่าวก็เค้ารวยหนิก็ต้องอิจฉากันเป็นธรรมดา จริงๆแล้วความคิดเหล่านี้เริ่มต้นมาจากสิ่งที่เรามองเห็นคนรวยเพียงภายนอกเท่านั้น ซึ่งเป็นตัวทำให้เรารู้สึกอิจฉาเค้าขึ้นมาทันทีทันใด เราโชคไม่ดีที่เกิดมาจน อย่าให้่ฉันรวยบ้างนะ สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเราก็คือความน้อยเนื้อต่ำใจกับสิ่งที่เราเป็นอยู่ ทำให้เรามองคนคนนั้นในมุมมองที่ติดลบทันที และจะติดลบไปอีกนาน นั่นเพราะเราเอาเค้ามาเปรียบเทียบกับเราภายในใจลึกๆของเรา

ในที่สุดก็ถึงวันสุดท้ายของการทำงานบริษัทซะทีเรา 1 ปีสี่เดือน กับการลาออกวันศุกร์ 13 (วันดีเสียด้วยสิเรา เห่อะๆ) กับการทำงานบริษัทสุดท้าย ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดีรู้สึกหวิวๆเหมือนกัน เพราะต่อไปก็คงต้องไปดิ้นรนบนเส้นทางที่ต้องดูและตัวเองมากขึ้น 23 เดือนครึ่งกับการทำงานบริษัทช่างไวเสียจริงๆ เหมือนเพิ่งเริ่มต้นเอง ตอนนี้ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเจออะไร ไม่รู้จะเจอใครหน้าตาใหม่ๆ ที่จะเข้ามาในชีวิตของเรา ทำได้แค่เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมที่จะเดินบนเส้นทางที่เราได้วางเอาไว้ การทำงานที่ผ่านๆมามีความสุขมากครับมีความทุกข์บ้างแต่ก็ลืมมันหมดไปแล้ว เหลือเป็นความทรงจำดีดีกับเพื่อนที่ทำงานทั้งสองที่ ชีวิตยังต้องต่อสู้กับอะไรอีกมากมายไม่มีเวลามานั่งคิดอะไรเพ้อเจ้อเหมือนเด็กๆ ซะแล้วสิเรา เพิ่งเข้าใจว่าการเป็นผู้ใหญ่มันไม่ใช่เรื่องของการมีอายุเพิ่มขึ้นไปวันๆ แต่การเป็นผู้ใหญ่คือการที่เรามีความรับผิดชอบมากขึ้นนั่นเอง

ในที่สุด Visa USA 5 ปี ก็ส่งมาถึงที่บ้านของเราจนได้ ถึงเวลาที่จะต้องนับถอยหลัง กับการใช้ชีวิตในกรุงเทพแล้วสินะเรา รู้สึกตื่นเต้นมากๆ กับการนั่งเครื่องครั้งแรกข้ามโลกเลย กลัวหลง 555+ จองตั๋วเรียบร้อยแล้ว 26 มีนานี้แหละ Let's Go!! ตอนนี้ยังไม่ได้เตรียมอะไรเลย แต่ที่รู้ๆต้องเตรียมใจแน่ๆ เพราะเงินบาทดันขึ้นเป็น 36 กว่าๆซะแล้ว แป่ว ไมขึ้นเร็วจังหว่าตกใจไม่ทันตั้งตัว (รัฐบาลทำไรอยู่ อิอิ)